'İslam' Kategorisi için Arşiv
Cüneydi Bağdadi soru soran bir öğrencisine anlatır…
”Evladım bak sana bir başka hikaye anlatayım da dinle: Senin gibi düşünen bir adam seslendi: ‘Allahım ne olur konuş benimle, sesini duyur bana’ O esnada daldaki bir kuş cıvıldadı… ‘Cik, cik, cik…’ Ama ne yazık k adam duymadı o cıvıldamayı.
Adam üsteledi ve bağırdı; ‘Allahım nicin benimle konuşmuyorsun, ne yaptım ben? Bana sesini bir kez duyursan ne olur?’ O sırada gök yüzündeki bulutlardan bir şimşek çaktı, gümbür gümbür bulutlar yırtıldı, sema inledi, ses yankılandı, adam gök kubbe çökecek sandı. Ama adam bunu da anlamadı! Adam sonra etrafına baktı ve söylendi, ‘Allahım bana kendini göster, kendini görmeme izin ver! Bir kez seni göreyim ne olur’ diye yalvardı. İşte tam o anda gökyüzünde, yukarılarda, tam yukarılarda bir yıldız tüm haşmetiyle, tüm azametiyle pırıl pırıl parladı. Ama adam onu da göremedi. Adam ümitsizce seslendi; ‘Allahım bana bir mucize göster. Seni göremiyorum, sesini duyamıyorum. Bir mucize yarat da anlayayım büyüklüğünü’ dedi. Bunu söylediği an, bir yelerde bir bebek dünyaya geldi. Küçücük minnacık, hayat dolu bir canlı! Adam bunu da bilemedi! Sonra çaresizlik içinde son kez bağırdı; ‘Allahım ne olur dokun bana, ben buradayım, işte karşındayım, ne olur bana dokunuver, seni hissedeyim. Seni göreyim güzelliğini göster bana.”’
”o anda, yukarılardan, rengarek bir kelebek aşağıya doğru süzüldü ve adamın omzuna kondu. Adam omuzundaki kelebği elinin tersiyle itti. Ümitsizce yorgun ve küskün uzaklaştı oradan!!”
***
”Peki Pirim, Allah’ı nasıl anlayacağız. Biz Allah’ı neden beş duyumuzla anlayamıyoruz. Her yerde hazır ve nazır diyorlar ama onu göremiyoruz, sesini işetemiyoruz, dokunamıyoruz.” Diye sorulmuştur.
***
TAŞKIN TUNA – Bir Elama İki Ayna – Bir İkiye Nasıl Yansıdı?
Yardımlaşma ve Yardımlaşmanın Önemi
a)Yardımlaşmanın Önemi:
Genellikle ifâde edildiği gibi İslâmiyet bir yardımlaşma dinidir. İslâmiyetten önce de sonra da hiç bir din ve fikir sistemi onun kadar bu konuya eğilmemiş yardım anlayışını ve bu anlayışın uygulanışını bu kadar geniş boyutlara ulaştıramamıştır.
Kur’an-ı Kerim’den öğrendiğimiz bu gerçeği, hayatımızın her anında görüyoruz. Geçmişte olduğu gibi, şimdi de hayatı paylaşan insanlar, aynı düzeyde değillerdir, örneğin zayıfı, güçlüsü, fakiri, zengini,erkeği, kadını gibi. Böyle insan toplulukları beraber doğup, beraber ölürler. Bu beraberlik “hayat”ın kaynağını oluşturuyor.
Ancak bu farklı insanlar, yaşadıkları süre içinde birbirlerine ihtiyaç duyarlar. Zenginler bile fakirlere ihtiyaç duyar. Hiç bir zengin benim kimseye ihtiyacım yoktur diyemez. O insan servetini çalıştırdığı insanların gücü ile kazanır. Zira kimi çalıştırıyorsa ona muhtaç demektir.
İnsanların birbirlerine muhtaç olmaları, aralarındaki yardımlaşmaları zorunluluğunu ortaya çıkarır.Yardımlaşma toplum halinde yaşamanın sonucudur.
